روانشناسی مثبت نگر چیست روانشناسی مثبت نگر از بسیاری جهات و با بسیاری از واژه ها توصیف شده است ، اما تعریف عمومی مورد قبول این رشته این  است:"روانشناسی مثبت نگر ، مطالعه علمی است که باعث می شود زندگی بیشتر ارزش زندگی داشته باشد"برای اینکه این توصیف مختصر را کمی جلوتر ببریم ، روانشناسی مثبت نگر یک رویکرد علمی برای مطالعه افکار ، احساسات و رفتار انسان است ، با تمرکز بر نقاط قوت به جای نقاط ضعف ، ایجاد خوبی در زندگی به جای ترمیم بدی ها و اینکه زندگی افراد متوسط را عالی کنیم  به جای اینکه  تلاش کنیم آنها به حالت نرمال برگردند . روانشناسی مثبت بر حوادث و تأثیرات مثبت در زندگی متمرکز است ، از جمله:تجارب مثبت (مانند خوشبختی ، شادی ، الهام و عشق).حالات و صفات مثبت (مانند قدردانی ، تاب آوری و شفقت).نهادهای مثبت (استفاده از اصول مثبت در کل سازمانها و نهادها).به عنوان یک رشته ، روانشناسی مثبت نگر بیشتر وقت خود را صرف تفکر در مورد موضوعاتی مانند نقاط قوت شخصیت ، خوش بینی ، رضایت از زندگی ، خوشبختی ، رفاه ، قدردانی ، دلسوزی (و همچنین خود مهربانی) ، عزت نفس و اعتماد به نفس ، امید ، و معنا می کند. این مباحث به منظور یادگیری چگونگی کمک به شکوفایی مردم و ایجاد زندگی بهتر برای آنها مورد بررسی قرار می گیرد.مارتین سلیگمن بنیانگذار روانشناسی مثبت نگرمارتین سلیگمن محققی است که طیف وسیعی از تجربه را در روانشناسی تجربه کرده است .اگر حتی تاکنون از جنبش روانشناسی مثبت نگرچیزی نشنیده بودید ، ممکن است در برخی موارد هنوز نام او را شنیده باشید. تحقیقات سلیگمن در دهه 1960و1970بنیان نظریه روانشناختی معروف "درماندگی آموخته شده" را بنا نهاد. این نظریه ، که دهه ها تحقیق آن را پشتیبان

تاب آوریتاب آوری در روانشناسی مثبت  به معنی برگشتن به عقب و قوی ماندن است. تاب آوری در روانشناسی مثبت به توانایی کنار آمدن با هر آنچه  در زندگی شما را دچار چالش می کند اشاره دارد. برخی از مردم در معرض چالش ها قرار گرفته اند ، اما آنها نسبت به گذشته قوی تر و با قاطعیت بیشتر می شوند ما این افراد را مقاوم می نامیم.یک فرد مقاوم با استفاده از منابع شخصی ، نقاط قوت و سایر ظرفیت های مثبت سرمایه روانشناختی مانند امید ، خوش بینی و خودکارآمدی با چالش ها روبرو می شودغلبه بر بحران از طریق تاب آوری اغلب به عنوان "برگشتن به حالت طبیعی عملکرد" توصیف می شود. همچنین مقاوم بودن با خوشبختی ارتباط مثبت دارد.روابط نقش بسزایی در ایجاد مقاومت در افراد دارد. این از سنین جوانی شروع می شود که به شدت تحت تأثیر سرپرستان و والدین خود هستیم. کودکان تاب آور تر به جای سبک های اقتدارگرا یا منفعل تربیت ، ترجیح می دهند با سبک والدین قابل اعتماد تربیت شوند.سبک والدین قابل اعتماد ، خصوصیات گرمی و محبت را نشان می دهد که برای کودک ساختار (چارچوب) و پشتیبانی را هم فراهم می کند. نظریه بومریند در مورد سبک های فرزندپروری تأکید می کند که چرا والدین قابل اعتماد رویکرد ایده آلی برای تربیت فردی کاملاً  خودگردان ، مستقل ، متکی به خود و خود کنترل هستند.عکس این شیوه ، شیوه استبدادی والدین است که می تواند منجر به کودکان سرکش یا وابسته شود که بی اعتمادی مکرر را تجربه می کنند و بنابراین تمایل به کناره گیری از دیگران دارند.لوپز و اشنایدر(2009) چندین عامل محافظتی برای تاب آوری روانی را توضیح دادند و نتیجه گرفتند که سبک فرزندپروری فقط یکی از عوامل تأثیرگذار بر تاب آوری است.لوپز و اشنایدر سطح تحصیلات والدین ، وضعیت